Lustro

Świat jest jak lustro. Odbija twoje piękno i twoją niechęć, plącze się w zeznaniach i przedstawia proste jak drut ścieżki. 

Przykuwa twoją uwagę blaskiem, cieniem, pragnie twojego zachwytu i nosi przed tobą tacę, na której jest wszystko to, czego dziś potrzebujesz. Dziś, bo przecież wczoraj już nie ma, a jutro może wcale nie nadejdzie. 

I chociaż czasem w to nie wierzysz, chociaż wątpisz w niego nieustannie i mieszasz sam sobie szyki; cuda są –  chociaż nie od razu je widać. 

***

Prorok Mahomet przybył kiedyś ze swoimi uczniami do pewnego miasteczka, aby nauczać.  Wkrótce podszedł do niego jakiś człowiek i powiedział: 

 – Panie, tracisz czas; ludzie są tutaj głupi i uparci. Niczego ich nie nauczysz, ani nie nawrócisz choćby jednego serca. 

– Masz rację – odpowiedział prorok. 

Po chwili podszedł do nich inny mieszkaniec miasta i kłaniając się powiedział:

 – Panie, trafiłeś wspaniale! Trudno wyobrazić sobie drugie miejsce na ziemi, w którym mieszkałoby tylu ludzi spragnionych nauki i mądrości. Nigdzie indziej nie spotkasz tylu otwartych i dobrych serc. 

 – Masz rację – odpowiedział Mahomet. 

Kiedy człowiek odszedł, jeden z jego uczniów zauważył:

 – Powiedziałeś obu, że mają racją! Przecież byli przeciwnego zdania! Jak czarne może być białe???

Prorok odpowiedział:

 – Każdy widzi świat takim, jakim spodziewa się go zobaczyć. Nie ma powodu aby obalać poglądy któregokolwiek z nich. Jeden widzi zło, drugi zaś dobro. Czy mógłbyś powiedzieć, że któryś z nich mówi nieprawdę?  Czy tu i wszędzie na świecie nie ma jednocześnie ludzi dobrych i złych?  

( Na podstawie “Drogocenna perła” – B Peczko)