Boska Astrid

Jestem świeżo po lekturze biografii Astrid Lindgren, pióra Margarety Stromstedt.

Książki Astrid Lindgren znają chyba wszyscy, mało kto jednak wie jak wspaniałą, ciepłą i radosną osobą była ich autorka.

Astrid Lindgren to wieczne dziecko –
dorosłe, świadome, rodzinne, pełne zaangażowania w problemy świata, ale w
środku, w duszy jednak ciągle dziecko:  radosne, skłonne do wygłupów,
śmiechu i przekory.

W biografii znaleźć można wiele
fantastycznych zdjęć i cytatów :  wyłania się z nich bezczelna i pełna
ikry młoda kobieta, a potem staruszka łamiąca zastane reguły i
konwenanse; stwierdzająca w bezpardonowy sposób:  „Przecież  w
dziesięciorgu przykazaniach nie jest powiedziane, że starym babom nie
wolno łazić po drzewach”.

Zakochałam się w Astrid Lindgren i z
wielką przyjemnością przeczytałam jej biografię. Apetytem na życie i
radością mogłaby obdzielić 30 malkontentów. Książka do śmiechu, do
refleksji nad naszym rozumieniem wychowania dzieci, do zastanowienia nad
stosunkiem do życia, uśmiechu, pieniędzy.  Cudowna lektura na wakacyjny
weekend, albo wyjazd. Nie przegapcie, bo warto.

 

Astrid Lindgren podczas uroczystości przyznania tytułu “Szwedka Roku” w 1997 r.

Wybór ten skomentowała słowami:
“Przyznajecie nagrodę osobie bardzo starej, na wpół ślepej, na wpół
głuchej i całkowicie postrzelonej. Musimy uważać, żeby to się nie
rozniosło!”