Na dzień dobry

Otwieram oczy, zaspane powieki nie chcą odkleić się od nocy. Lewa noga szuka prawej, prawa ręka chowa się pod poduszkę, łudzi się, że jej nie znajdę. 

Jak miękko mi w tej pościeli, jak miękko mi w sobie. Zanim dzień rozpędzi senne marzenia, zanim woda rozrzedzi krew, poezja siedzi przy mnie blisko i głaszcze po włosach. 

Rankiem, jak rozkoszny dzieciak, budzi się spokój. Przeciąga się i trąca mnie łapką. 

Uśmiech, tylko uśmiech. Dobrze być dzisiaj. Dobrze być.