No i jest. Przyszedł. Świat nie stanął w miejscu. Ani z niego nie ruszył od nowa. W gruncie rzeczy nic się nie stało, bo przecież życie nie dba o daty i koniec z początkiem mieszają się płynnie, właściwie rzadko wiadomo co jest co.
Penny Thornton, astrolożka brytyjska, która układała horoskopy dla księżnej Diany, pisze:
“Większość z nas pierwszy dzień roku widzi jako początek nowej drogi. Składamy sobie przyrzeczenia, podejmujemy decyzje i w głębi duszy mamy nadzieję, że nadchodzące 12 miesięcy będzie lepsze niż ostatnie. Jednak kosmos nie dba o kalendarze: planety nie przegrupują się 1 stycznia i gdy 31 grudnia wybije północ, nie ruszą w inną drogę. Będą dalej krążyć po swoich orbitach, od czasu do czasu wejdą w nocy znak, zmienia kierunek i utworzą nowe aspekty. W ten zawoalowany sposób próbuje powiedzieć, że 1 stycznia ów nowy zachwycający układ gwiazd, który w magiczny sposób wszystko co złe zamieni w dobro, nie pojawi się, będziemy tkwić pod tym samym niebieskim sklepieniem.”
Nie wierzę w ślepy los, ani w przeznaczenie z opaską na oczach. To, że nie na wszystko mamy wpływ, nie zmienia wcale faktu, że na wiele rzeczy mamy i tylko od nas zależy co z nim zrobimy.
Życie jako droga, życie jako proces, nie zaczyna ani nie kończy się w okolicach Sylwestra. Potrzebujemy czasem jakiejś cezury – czegoś co symbolicznie pozwoli nam zakończyć jakiś etap i rozpocząć inny, ale warto świadomie wskazywać na kierunek w którym chcemy iść i z premedytacją i uwagą zostawiać za sobą wszystko to co jest nam zbędne i niepotrzebne. Z tyłu głowy dobrze tylko mieć tę jedną myśl: że samo nic się nie zmienia.
Zamiast sztywnych planów i postanowień, które nic nie wniosą, zastanówcie się dziś jak byście chcieli się czuć w tym nowym roku. Czego Wam najbardziej potrzeba w sensie emocjonalnym? Jak budować relacje, które się liczą? Jak być tym, kim chce się być?
To dobry punkt wyjścia. Do wszystkiego 🙂
Za :https://www.facebook.com/therandomactsofkindnessfoundation