Związki rozwiązki

Człowiek od czasów raju i sławnej
jabłoni żyje w parach. Zmieniały się nasze powłoki, style postrzegania
rzeczywistości; świat obrócił się milion razy wokół własnej osi, a
przyciąganie miedzy nami jest stałe jak grawitacja: ciągnie i nie
puszcza.

Człowiek nie jest stworzony do życia w
samotności. Jesteśmy zwierzętami stadnymi, a samotność jako taka jest
jednym ze smutnych wynalazków współczesności. Nigdy wcześniej w pustych
mieszkaniach nie mieszało tak wiele osób o pustych sercach i  nigdy
wcześniej w historii nie było nam tak blisko, a zarazem tak daleko do
drugiego człowieka.

Związki się nie udają, małżeństwa
rozpadają, dorośli ludzie zachowują się jak dzieci, które po kłótni o
byle drobnostkę zabierają swoje zabawki i idą na inne podwórko. Trudno
jest się nam dogadać, trudno pójść na kompromis, trudno zrozumieć, że
chociaż miłość i bliskość z drugą osobą mogą dać wielkie szczęście, to
nie jest to dar zdobyty raz na zawsze i  za darmo.

Żyjemy w świecie wymagań. Chcielibyśmy
mieć wszystko naraz i to najlepiej w pierwszym gatunku. Jak pisze prof.
Bohdan Dziemidok w „Sensie”: „Kobiety chciałyby, żeby mężczyzna był
dobry jak Franciszek z Asyżu, ale jednocześnie nie rozdawał wszystkiego
biednym, tylko odpowiednio zabezpieczył rodzinę. Żeby był bogaty jak
Rockefeller, ale w nierzucający się w oczy sposób. Żeby był delikatnym
kochankiem, ale jednocześnie niezwyciężonym barbarzyńcą. Mężczyźni też
szukają ideałów. Chcą by kobieta ich życia była dobra jak Matka Teresa,
piękna jak Marlin Monroe, silna jak Margaret Thatcher, namiętna jak Mata
Hari i wytworna jak królowa Anglii. I żeby się jej nie myliło kiedy ma
się zachowywać jak dama, a kiedy jak dziwka.”

Problem w tym, że tacy ludzie nie
istnieją. My też tacy nie jesteśmy i ułudą jest myślenie, że jeśli nad
sobą popracujemy to będziemy. Ułudą i pułapką jest także popadanie w
drugą skrajność: mianowicie nie wymaganie niczego od siebie i od
partnera, w myśl zasady „ takim mnie Panie Boże stworzyłeś i takim mnie
masz”.

Do prawdziwego szczęścia potrzebujemy
innych ludzi. Potrzebujemy ich wsparcia kiedy przyciśnie nas zły los,
potrzebujemy możliwości dawania im naszej miłości i wiary, kiedy to oni
jej potrzebują. Dobry związek, mąż, żona, partner, partnerka, to jeden z
największych skarbów jakie możemy zdobyć. Nie dajmy się tylko zwariować
i oszukać szarlatanom, którzy mówią, że coś przychodzi za darmo i że
zostanie z nami na zawsze.

Złoto matowieje jeśli trzyma się je w
nieodpowiednich warunkach, a niedochuchana miłość ulatnia się jak tlen z
przekłutego balonu. Książniczki i książęta żyją w bajkach –  a nam
szarym zjadaczom białego chleba pozostaje dogadać się między sobą.