Po ciemnej stronie

Wilbera znam tylko z recenzji i cytatów, jakoś nie wziełam się jeszcze za niego więc trudno mi polemizować. Mnie jednak wydaje się, że jest coś więcej niż minimalizacja i maksymalizacja szans. Sam wiesz ile daje nastawienie. Idziemy do kogoś z nastawieniem , że nas źle potraktuje i niejako na życzenie to oczekiwanie się urzeczywistnia: nasz ton głosu,mimika, postawa ciała zdradza nasze nastawienie i wywoluje okresloną reakcję w adwersarzu. Podobnie chyba – przynajmniej w jakimś stopniu jest z chorobami: pisałam o tym kiedyś tutaj, że np. rak oprócz przyczyn fizjologicznych, bardzo często jest powodowany przez psychosomatyke: blokady emocjonalne, poczucie winy, cięzkie nierozwiązane sprawy, wieloletnie toksyczne związki itp. Nie chodzi w tym o to, żeby chory czy jego otoczenie sami się obwiniali o chorobę – bo to błędne koło – bardziej o to , aby spróbować dojść do tego co w moim życiu mnie zaprowadziło w to miejsce, jak mogę się uleczyć emocjonalnie, a zarazem przez poprawę samopoczucia psychicznego wpłynąć na zdrowienie fizyczne.
Ale to tylko takie moje wywody -poparte co najwyżej tym co przeczytałam, widziałam i gdzieś tam w środku "mi się zdaje". Daleka jestem od myślenia o tym jako o prawdzie absolutnej:)