Więc chodź, pomaluj mój świat..

Maluję się, a jakże. Dokładnie z tego powodu, o którym piszesz: dla siebie. W ogóle jakiś czas temu doszłam do wniosku, że jeśli chcę coś w sobie zmienić, to fundamentem działania powinnam być ja sama. Taki zdrowy egoizm. Nie zmieniać się dla kogoś, dla mężczyzny, dla ludzkiej akceptacji itp. Jeśli coś zrobić, to dla siebie. Wtedy jest to najmocniejsze. Dlatego dla siebie się maluję i dla siebie schudłam. Dla siebie zmieniłam kolor włosów. Czuję się lepiej w moim ciele. Mam problem z akceptacją samej siebie, to mój największy problem, ale akurat u podstaw tych zmian brak akceptacji nie leżał. Tylko własnie chęć odmienienia siebie.
I jeszcze jedno: bez porównania lepiej zaczęłam się czuć, kiedy stwierdziłam, że mam głęboko gdzieś, czy komuś się te moje zmiany podobają czy nie. Zdanie innych od pewnego czasu (od niedawna) jest mi doskonale obojętne. Co za ulga! 🙂

Piękna kobieta, i ciało i dusza piękne:)
Ja też swoje ciało traktowałam po macoszemu. "Odwdzięczyło" mi się i zmusiło, żeby się nim zająć. Na razie się poznajemy i staramy polubić;)

Kiedyś malowałam się mocno i dużo, trochę żeby zakryć niedoskonałości a trochę dla wyostrzenia siebie (jak to u blondynki z jasna oprawą oczu)… Po urodzeniu dziecka przez rok byłam w domu i nie w głowie było mi malowanie. Jak wróciłam do pracy zaczęłam się malować mniej, bo czułam się sztucznie, przeszkadzała mi nawet cienka warstwa kosmetyków, czułam się zmalowana a nie umalowana. Ostatnio coraz częściej lubię podkreślić oko, czy musnąć policzki różem, czuje się wtedy bardziej zadbana… Ale kosmetyków mam dużoooo mniej niż jeszcze 2-3 lata temu.

談痣的 治療、無疤、疤痕、手術切除、雷射、除痣等話題。

社交媒體行銷