Są tacy, którzy lata liczą ze strachem. Bo tam zmarszczka, tam dysk wypada, tu oddech młodszego pokolenia na plecach. Na szczęście ja tak nie mam. Im jestem starsza, tym lepiej się ze sobą czuję. I jest to perspektywa naprawdę budująca, dająca nadzieję na kolejne lata. Jak tak dalej pójdzie, będę naprawdę pogodzoną ze sobą staruszką. Już dziś się na to cieszę 🙂 Czy też tak macie?
Dziś są moje urodziny. Żadna to tajemnica, że nie 18. Mam wielką nadzieję, że to widać, słychać i czuć. Od kilku godzin mam 34 lata i nie czuję różnicy w porównaniu z wczoraj. Może mnie “ruszy” 40 -tka, chociaż szczerze wątpię. Lubię moje dojrzewanie, lubię każdy maj, który przynosi mi kolejną zmianę i dodaje lat. Dlaczego miałabym nie lubić?
Czas nas uczy pogody
I ze mną jest dokładnie tak. Oprócz dodatkowych lat, oprócz paru kilogramów i kurzych łapek dostałam morze spokoju. Takiego mimo wszystko. Nigdy nie zamieniłabym go na tą roztrzęsioną szumną młodość. Na morze wątpliwości, na strach, na złudzenia, na niepewność. Dziś, podobnie jak wtedy gdy byłam młoda i głupia, dalej nie wiem wszystkiego. Ale wiem, że sobie poradzę. Nie muszę się z losem sprawdzać ani próbować. Wiem doskonale czego nie chcę. Wiem, czego mi potrzeba. Nie szukam tam, gdzie wiem, że nie dostanę. Nie dobijam się do drzwi, których nie ma sensu otwierać. Coś tam o sobie wiem. Czegoś jeszcze się dowiem. Czuję, że jestem w drodze. I że idę w dobrym kierunku. Czasem trafi się jakiś drogowskaz, czasem bezdroża, ale bardzo się nie pogubiłam, idę w końcu w dobrym towarzystwie, chociaż oznacza to także, że wiele osób i okoliczności musiałam zostawić za sobą.
Myślę, że to wielki przywilej, móc dorosnąć. A największa klątwa, to starzeć się, ale nigdy nie dojrzeć.
Dlaczego kobiety boją się starzeć?
Najbardziej chyba ze strachu, że coś bezpowrotnie tracą. Tylko czy tak jest naprawdę? Starzenie się jest najnaturalniejszą rzeczą pod słońcem. Ucieczka przed tym faktem to nieuchronna frustracja. Można zamaskować objawy, ale czy to naprawdę odejmie nam lat?
Młodzi jesteśmy tylko chwilę, ale gloryfikujemy ten czas przez resztę życia. Czy to naprawdę ma sens?
Kiedy los coś nam odbiera, zawsze coś także daje. Mówią, że mądrość, dojrzałość, doświadczenie są przereklamowane. Co kto lubi, ale ja wolę je zdecydowanie bardziej niż perfekcyjne, młode ciało, które i tak nie każdemu jest dane. Młodość to tymczasowa moneta. Reszta to trwała lokata kapitału.
Czego sobie życzę na urodziny?
Żebym nawet stara była młoda duchem. Żeby marzenia i cele, które dziś wiszą na mojej lodówce stały się rzeczywistością. Z rozkoszą przyjmę trochę szczęścia, takiego pod rękę z fartem, bo czemu nie? Z radością spotkam wielu dobrych ludzi na swojej drodze i jak najmniej takich, którzy mają problem na każde rozwiązanie. Nie chce mi się z nimi wadzić, nie chce mi się nikomu niczego na siłę udowadniać.
Słońca na niebie i w myślach. Jeszcze więcej pewności, że jestem tam gdzie mnie potrzeba. Przyjemności. Bo bez niej życie jest nie do zniesienia.
A teraz tylko słodycze, szampan i dobre słowa. Jeśli macie ochotę zostawcie je tu dla mnie. Dziękuję:)