Anhedonia

Anhedonia jest zaburzeniem emocjonalnym –
jednym z objawów depresji  i oznacza brak lub częściową utratę
odczuwania radości życia. W ludzkiej historii zdarzały się już podobne
epizody zbiorowej utraty radości, kiedy to jednostki podporządkowywały
się zewnętrznemu wymogowi powściągliwości emocjonalnej i pozbawiały się
tym samym codziennej dawki niezbędnej do przetrwania przyjemności; ale
dzisiejsze problemy ludzkości nie mają nic wspólnego z wcześniejszymi
epizodami.

Jesteśmy pokoleniem dziwnej drogi i
dziwnego rozdwojenia:  pokoleniem hedonistów i anhedonistów.  Gonimy za
przyjemnością bez opamiętania: zmieniamy zabawki, ciała, miasta, rodzaje
podniet, a jednocześnie coraz częściej i coraz głośniej brzmi nasz
wewnętrzny głos, który mówi „nic mnie nie cieszy”.

Współczesny człowiek złapał się w
pułapkę wiecznej stymulacji: biegnie bez opamiętania –  goni za tym co
daje mu chwilowe wytchnienie, bierze życie za rogi i próbuje wycisnąć z
niego ostatnią kroplę zwaną eliksirem życia. Co z tego, jeśli przestaje
się przy tym czymkolwiek cieszyć?   

Tworzymy rzeszę ludzi, którzy zapomnieli
co to prawdziwa radość. Pokolenia pracusiów, którzy nie znoszą swojej
pracy; zakochanych w podróżowaniu, którzy w drodze myślą, o tym co
zostawili w firmie; tęskniących za wolnością i wolnym czasem, którzy w
niedzielę dostają bólu głowy i doświadczają objawów choroby kesonowej;
wielbicieli kuchni, którzy zaraz po pysznym posiłku wpadają w czarną
dziurę poczucia winy, że dali się ponieść pokusie.

 Gdzie się zaczyna anhedonia?  W braku zadowolenia i nieumiejętności docenienia codzienności. Tam też na szczęście się kończy.

Jeśli nauczymy się od nowa cieszyć tym
co jest; doceniać i smakować każdą minutę, cieszyć właśnie pitą herbatą i
być naprawdę tu i teraz –  wtedy nasze życie zmieni się nie do
poznania, a większe i mniejsze przyjemności nabiorą nowego, zupełnie
nieoczekiwanego wyrazu i głębi.

Zacznijcie koniecznie już dziś.