Ile razy idę swoją drogą, muszę się
pilnować, żeby nie ciągnęły mnie za poły tabuny tych, którzy wiedzą ode
mnie lepiej. Znają skróty, pokazują mapy, grają na skrzypcach.
pilnować, żeby nie ciągnęły mnie za poły tabuny tych, którzy wiedzą ode
mnie lepiej. Znają skróty, pokazują mapy, grają na skrzypcach.
Ile razy zboczę z własnej ścieżki, muszę
potem mozolnie szukać drogi. Czochram włosy, drę ubrania o ostre
krzaki, potykam się i marnuję czas.
potem mozolnie szukać drogi. Czochram włosy, drę ubrania o ostre
krzaki, potykam się i marnuję czas.
Ja to Ja – a Ty to Ty – powtarzam
w myślach.
Ja mam swoje bezdroża, swoje autostrady,
moje nieba na południu, na zachodzie. Podróżny kajet zmienia adres, a
los wystawia czasem wilczy bilet.
moje nieba na południu, na zachodzie. Podróżny kajet zmienia adres, a
los wystawia czasem wilczy bilet.
Ty to Ty, a Ja to Ja – mówię.
Szukaj gdzie musisz, ale nie ciągnij
mnie za sobą. Twoje statki nie udźwigną moich myśli, Twoje krainy za
ciasne dla nas dwojga. Utoniemy na morzu niepamięci, nikt nas nie
wyłowi.
Ja to Ja, a Ty to Ty – pamiętaj.
Uszyta na miarę, taka jak powinnam, kompas we mnie rodzi nowe południa, didaskalia zapisane, książka otwarta w połowie.
Ty to Ty a Ja to Ja – jak modlitwa.
Spotkamy się po drodze, na rozstajach, może pójdziemy razem, może osobno, dajmy dziś sobie prawo wybierać.