Frustracja, choroba cywilizacyjna?

Frustracja współczesnego świata i ludzi
jest chyba najpopularniejszym i najbardziej ciemnym objawem tak zwanego
„rozwoju i postępu”. Mamy coraz więcej, ale to nie czyni nas
szczęśliwszymi. Miliony ludzi na świecie żyje w poczuciu skonfundowania,
niezadowolenia i frustracji właśnie. Opiera się na niej całe nasze
życie polityczne, w którym główne miejsce zajmuje narzekanie, paranoja i
kłótnia o stołki zamiast walki o konsensus; nasz społeczny przekaz,
który człowieka względnie zadowolonego z siebie i swojego życia odbiera
jako nieszkodliwego wariata; nasze podejście do zmian, do wychowania
dzieci, właściwie do wszystkiego.  

Sfrustrowane są wszystkie grupy wiekowe i
społeczne. Kilkuletnie dzieci doznają frustracji z powodu takiej, a nie
innej pozycji finansowej rodziców, głupiego systemu szkolnego, przekazu
jaki dostają od rodziców i wychowawców, a potem jest już tylko gorzej.
Frustracja wbrew pozorom, nie jest wcale związana z obiektywnymi
okolicznościami życia, jest wyborem prostym, niejako fizjologicznym;
najłatwiejszą drogą do przejścia przez życie. Żeby się sfrustrować nie
trzeba niczego specjalnego. Wystarczy puścić swoje emocje i odczucia i
pozwolić się nimi zawładnąć. Ogarną nas błyskawicznie, odbarwią nasze
życie na wzór lakmusowego papierka, zabiorą radość, zamkną na
rozwiązania.

Narzekanie i chodzenie wokół życia jak
koło studni, z której piją tylko wybrani, a reszta ze smakiem wyciąga
wysuszone języki, żeby tylko doświadczyć kropelki, odrobinki, mgły;
czegokolwiek to jest wybór na życie, nic więcej. Czy Janina Ochojska
usiadła w kącie i postanowiła przejść na rentę, z powodu swojej jakby
nie było, poważnej choroby? Czy setki osób mniej lub bardziej
publicznych nie zaczynało swoich karier od zera, od przysłowiowego
pucybuta, bez znajomości i cudownych pomagaczy, w które tak wierzymy i
których nam ciągle brakuje? Możemy mieć wiele uwag do naszej
rzeczywistości. Nie jest i nie będzie idealna; ale utopia cudowności
poszukiwana od tysiącleci jest tylko utopią, niczym więcej – niczym
mniej. Mogło być znacznie gorzej: mogliśmy urodzić się w jednym z krajów
trzeciego świata, gdzie żyją miliony ludzi cierpiących głód i
umierających z powodu chorób; mogliśmy nie mieć dostępu do edukacji,
mogliśmy nie mieć nic. Zabawne, że w rankingach szczęśliwości i
zadowolenia z życia, wcale nie przodują kraje wysoko rozwinięte. Więcej:
w pierwszej dwudziestce nie ma żadnego. Co nam najbardziej przeszkadza w
osiągnięciu stanu względnego spełnienia i zadowolenia? Właśnie
wszechobecna frustracja, która jak trucizna, albo zły demon szepce nam
do ucha , że jest źle, a będzie z pewnością jeszcze gorzej!

Czy pani frustracja ma jakieś pozytywne,
dobre strony? Tak: często mamy już tak bardzo dosyć, że zaczynamy
szukać i wcielać w życie zmiany, które nas z niej wyprowadzają. Nic nas
nie kosztuje siedzenie i narzekanie na swoją nadwagę i zły stan zdrowia;
tyle że z tego nic nie wynika. Jeśli włożymy minimum wysiłku i dobrej
woli, a tak naprawdę to trochę uważności w swoje życie i nawyki
żywieniowe, to bez trudu i wyrzeczeń możemy pozbyć się 10-15 kg rocznie.
Nie trzeba ani pieniędzy na siłownię, ani dietetyka. Jeśli odłożymy
dziennie 5 zł, które wydajemy zwyczajowo na piwko, czekoladę, kawę czy
soczek do pracy, to bez żadnego uszczerbku na domowym budżecie raz w
roku możemy pojechać na fajne wakacje, które być może nadadzą wiele
sensu naszemu życiu, a bywa że je zrewolucjonizują. Jeśli codziennie
poświęcimy 15 minut na naukę języka; korzystając bodaj tylko z
darmowych, dostępnych w Internecie materiałów, to z pewnością w ciągu
roku opanujemy podstawy i będziemy w stanie porozumieć się w obcym
kraju, tak, żeby nie czuć się przybyszem z obcej planety czy odebrać w
firmie telefon i wyjaśnić prostą sprawę bez trzęsących się kolan i
proszenia kolegów o przysługę.

Wymieniać można by długo, chociaż tak
naprawdę nie o to chodzi. Wszyscy w środku wiemy, że  permanentna
frustracja i życie w jej cieniu nam nie służy i donikąd nie prowadzi.
Wiemy też że mamy wybór. Kiedy sobie to dogłębnie uświadomimy, kiedy
przestaniemy mieszać w garnku wymówek i tysiąca hiperważnych „ale”,
które stoją nam na drodze; to zaczną dziać się cuda czyli zwyczajne,
małe zdarzenia, które odmienią nasze bycie i istnienie.

Frustracja to ścieżka na skróty,
wybierana nie z życiowej bezradności, ale z bezradnego lenistwa.
Chwilowa oczyszcza, motywuje do zmiany –  permanentna zabija i odbiera
wszelką ludzkość radość.