Tylko być

Zgadzam się, że wystarczy być.

"My nie tyle potrzebujemy pomocy przyjaciół, co wiary, że taką pomoc możemy uzyskać" – Epikur

rozsądna

Bardzo ważny post. Dziękuję Ci za niego.
Wiesz, mam cudownego Przyjaciela, który znalazł się w bardzo trudnej dla niego (i dla mnie po trosze też) trudnej sytuacji.
Często zastanawiam się, jak mogę mu pomóc. Za każdy razem powtarzam mu: "Jestem przy Tobie sercem i myślami, bo ciałem nie zawsze mogę", "Możesz na mnie liczyć", itd. Ale ciągle wydaje mi się,że to za mało, że powinnam dać mu coś więcej.
Ty mnie przekonałaś (On stale to robi), że to też Jemu bardzo dużo daje.
Dziękuję i zapraszam do mnie: http://www.szeptyduszy.blog.onet.pl

Kiedy moja córka była malutka i miała problemy ze snem, była niespokojna i bała się, opowiadałam jej taka historyjkę:
Nocą, kiedy dzieci smacznie sobie śpią, mamy zaglądają do ich pokoi, poprawiają kołdry, okrywają nóżki, przytulają i głaszczą. A jeśli widzą, że dzieciom śni się coś złego, zaglądają do ich główek i robią tam magiczne porządki. Wyrzucają wszystkie straszne myśli, lękom grożą palcem, a wyjątkowo złośliwym rzeczom, które nie dają spokojnie spać ich dzieciom, potrafią nawet dać klapsa. Potem układają wszytko ładnie i równiutko, i dzieci maja wtedy piękne, kolorowe sny, a rano wstają wypoczęte i zadowolone. Nie bój się więc zasnąć, bo ja przyjdę sprawdzić, czy nie zmarzł ci paluszek, a jeśli spotkam jakiś zły sen, to przegonię go daleko w świat.
Bardzo to ją bawiło i zasypiała spokojnie.

Tak, czasem wystarczy pogłaskać. Po ręce albo po duszy. Po prostu być.
Ściskam Cię, Małgosiu.