Moc Baubo czyli śmiech z głębi brzucha

To
dziwny czas –  ten dwudziesty pierwszy wiek. Niby jesteśmy tak daleko, a
ciągle tak blisko, niby zrobiliśmy wielki krok w przód, a tak naprawdę
potrzebujemy wielkiego susa w tył, do przeszłości, do wiedzy pierwotnej,
która została za nami i woła nas w głuchym hałasie miasta.

Mężczyźni
i kobiety czują się zagubieni i nie potrafią opanować demonów swojej
psychiki.  Im bardziej starają się ich nie dopuszczać do głosu, w tym
straszniejszej postaci przyjdzie im je oglądać; czy to na jawie czy we
śnie.

Największe
cienie zalegają tam, gdzie mieszkają tematy tabu, a więc przede
wszystkim nasza seksualność, cielesność, świadomość, czy raczej
nieświadomość ciała. Może wydawać się to niesamowite, ale większość z
nas nie wie, jak czerpać radość z tych stref życia i walczyć z poczuciem
winy i wstydem, które bardzo często dostajemy w niechcianym bagażu po
rodzicach i wychowawcach.

Niby
wszyscy wszystko wiedzą. Rewolucja seksualna odbyła się dawno temu, mało który nastolatek nie wie „ co i jak” ale zasadniczo nie rozwiązuje
to naszych problemów, co gorsza czasami je jeszcze potęguje.

Angielskie
media, w tym „Psychologies”  alarmowały ostatnio, że nasza edukacja
seksualna zaczyna się coraz wcześniej i coraz gorzej.  Większość
europejskich nastolatków do 13 roku życia miało już doczynienia z
ostrą, wulgarną pornografią, która ma niewiele wspólnego z prawdziwym
życiem. Daje instrumentalną wiedzę o tym “jak to się robi”, ale zupełnie
nie wnosi do naszej emocjonalności nic co by pomagało budować prawdziwą
otwartość i bliskość międzyludzką.

Mężczyźni
w krajach najbardziej uprzemysłowionych, coraz częściej nie mają czasu,
wiedzy i ochoty na budowanie głębszych relacji z kobietami, wolą
zapłacić za seks – tak jak się płaci za nowe auto w salonie samochodowym
czy za dobry obiad w restauracji.   Same kobiety natomiast, coraz
częściej w podobny sposób zaczynają korzystać ze swojej wolności
seksualnej:  kwitnie seks turystyka –  w wydaniu nie tylko męskim ale
właśnie kobiecym:  wakacje stają się czasem luzu, odreagowania i
wyzbycia zahamowań, które zostawia się w domu.

Czy
jednak o to tak naprawdę nam chodzi?  Czy to jest ten prawdziwy
potencjał, który mamy w sobie, ten boski ogień, który drzemie w naszych
biodrach i udach?

Starożytna
wiedza i wiara pierwotna miała swoich bogów płodności, strefy Erosa nie
ogarniał nieprzenikniony cień jak to niestety bywa we współczesnej
religijności i pojmowaniu ciała.  Z Mitologii  greckiej wywodzi się np.
boginka Baubo, która uratowała świat przed nieuchronną śmiercią,
rozśmieszając boginię Demeter- kiedy ta wydała na świat wyrok śmierci po
utracie swojej córki Persefony.

Demeter,
rozśmieszona przez brzuchatą boginkę, patrzącą na  świat sutkami i
opowiadającą rubaszne historie przy pomocy pochwy –  zaczęła się śmiać.
Nie chichotać, nie uśmiechać pod nosem, zaczęła po prostu śmiać się
śmiechem z głębi brzucha.  Ten oddech –  to rozluźnienie, dało jej siłę
do dalszego życia i do poszukiwań córki.  Ziemia znów zaczęła rodzić, a
Świat nie zginął.

Tę moc mamy wszyscy: i kobiety i mężczyźni, niestety rzadko umiemy
korzystać z niej umiejętnie. Rozbijamy się o dwa przeciwne porty: z
jednej strony wstyd i obawy, z drugiej rozwiązłość i „nadlekkość”, która
także donikąd nie prowadzi.

Śmiać
się z głębi brzucha, to zaakceptować to co w nim drzemie. Dopuścić do
głosu swoje pragnienia, przestać się ich obawiać, demonizować i
mechanizować ciało: zacząć się zwyczajnie cieszyć  tym co wszyscy mamy.

 Seksualność i radość płynącą z bliskości, to nie domeny młodych,
pięknych i nieskazitelnych. To wszechobecny kult ciała bez skazy każe
nam wierzyć w to kłamstwo, ale jest ono szyte tak grubymi nićmi, że
wystarczy szeroko otworzyć oczy i umysł, żeby zobaczyć jak rozmywa się
niby miraż w upalny dzień.

 Wbrew
pozorom, akceptacja siebie i czerpanie radości  z brzucha nie są
łatwymi zadaniami, szczególnie dla tych spośród nas, którzy słyszeli od
rodziców, że wszystko to co poniżej pępka to grzech i wstyd. Ale
rozluźnieni, zaspokojeni, pełni ognia w lędźwiach, pokonamy łatwiej
zniechęcenie codziennością, kłopoty, małe smutki i duże zadania do
wykonania. Będziemy też zwyczajnie szczęśliwsi, a chyba o to większości z
nas chodzi.

Jeśli
bogini Demeter dała się rozśmieszyć Baubo, to my  – ludzie także
potrafimy. W końcu bogom –  greckim czy nie – zawsze było bardzo blisko
do ludzi, a ludziom, szczególnie tym, którzy są świadomi daru jaki
dostali od bogów, niebo nie wydaje się wcale tak odległe i nieosiągalne.
Także tu – na ziemi.

BAUBO