A jednak na najlepszym ze światów

Podstawowy
sport Polaków to narzekanie.  W żadnej innej konkurencji sprawnościowej
nie wypadamy tak dobrze, nie wychodzimy tak mocno do przodu, nie lecimy
tak szybko do mety potykając się w zapamiętaniu o własne nóżki.

Nie
podoba nam się w sumie nic. Wystarczy pochodzić po forach
internetowych; poczytać komentarze, a zaleje nas po chwili takie morze
pretensji do świata, złości, niespełnienia, niezadowolenia, taki ocean
złośliwości, że uciekniemy stamtąd podwijając pod siebie ogonek z
postanowieniem niezbyt szybkiego powrotu.

Przykład?
Pretensje do prezydenta USA, że grał w golfa, w dniu pogrzebu naszego
prezydenta. Cóż, niezbyt szczęśliwy zabieg wizerunkowy – to fakt, ale co
miał Pan Obama robić?  Leżeć krzyżem na posadzce w jednym z
waszyngtońskich kościołów przez cały czas trwania transmisji?  Czy wtedy
bylibyśmy zadowoleni? A może miał wbrew całemu światu lecieć do Polski,
ryzykując życie swoje i załogi ? Aż takim pępkiem świata nie jesteśmy i
czas się  z tym pogodzić. Wyjdzie to nam na zdrowie i poprawi nasze
narodowe, nienajlepsze zresztą samopoczucie.

Tymczasem,
jakkolwiek by na świat i nasz kraj nie patrzeć,  żyjemy w
dobrym miejscu i dobrych czasach. Tych, którzy nie wierzą, albo mają
krótką i wybiórczą pamięć – odsyłam do podręczników historii albo
fabularyzowanych książek historycznych takich jak Narrenturm  – pierwsza
część Trylogii Husyckiej Andrzeja Sapkowskiego.

To
dopiero były straszne lata. Czytam i dziwię się, że w ogóle ktoś
dotrwał do dwudziestego pierwszego wieku –  taka pasja zabijania i taki
zew krwi był w tamtejszych ludziach.

Dziś,
nie płoniemy na stosach, nie walczymy o przetrwanie, o dostęp do
 podstawowej opieki medycznej. Nasze dzieci rodzą się we względnej
czystości i  bezpieczeństwie, nigdy tak wielu z pośród nas nie miało tak
prostego dostępu do edukacji, do pracy, nikt nas nie prześladuje za
nasze przekonania, za nasze wyznanie religijne, nie denuncjuje do władz
za niemoralne prowadzenie się czy brak zaangażowania w denuncjowanie
innych.

Istnieje 
–  jakby nie patrzeć – prawo, które jest poza pewnymi wyjątkami
przestrzegane.  Nie ma wyjętych spod prawa. Nie ma zabijanych  bezkarnie
nożem na rynku dużego miasta i obdzieranych publicznie ze skóry za
posiadanie nieprawomyślnej książki.

Świat złagodniał –  przynajmniej ten nasz najbliższy –  europejski.

Czas więc odetchnąć pełną piersią, ucieszyć się z tego co mamy i DOCENIĆ. Wreszcie DOCENIĆ to co jest.

Bez
pretensji do losu, że mógł dać więcej. Mógł dać i mniej –  może też
zabrać – jeśliśmy niewdzięczni – więc nie czas teraz na smęty i wyrzuty.
 

Żyjemy
w dobrych czasach, na najlepszym ze światów. Weźcie więc tę więdzę, to
przekonanie, uśmiechnijcie się i ruszajcie z nadzieją w ten nowy
tydzień.

Wszystko przed nami.