Dostałam ostatnio ważną, życiową lekcję –  o tym jak bardzo budujące i istotne jest aby mówić ludziom miłe rzeczy. I że jesteśmy w tej kwestii tak skąpi, jakby nas to kosztowało prawdziwe pieniądze. A wystarczy parę słów, kilka sekund prawdziwej uwagi i świat staje się lepszym miejscem. Nie potrzeba wiele: tylko dobrą wolę i szczyptę uważności.  A teraz uczciwie: kiedy Ty ostatnio powiedziałeś komuś coś MIŁEGO?

Uczymy się całe życie, a najlepszymi nauczycielami są inni ludzie. Nawet jeśli wydaje nam się, że większość rzeczy już wiemy to i tak często okazuje się, że coś wali nas prosto w twarz i że małe oświecenia dopadają nas niczym jabłko Newtona. Raz z guzem, innym razem bez guza.

Pamiętacie tekst o braku wzajemnej życzliwości między kobietami?  

To jest coś, czego ja kompletnie nie rozumiem, ale co przyszło do mnie w postaci sytuacji kompletnie odwrotnej i sprawiło, że to ja zadałam sobie pytanie o to…

Kiedy ja ostatnio powiedziałam komuś coś miłego?

A było to tak.

Pewna Kasia, z którą miałam przyjemność ostatnio pracować, żegnając się z zespołem, napisała małego maila. Wiadomość, w której podziękowała każdemu członkowi teamu, personalnie wymieniając miłe rzeczy i zaznaczając co w danej osobie ją urzekło. Mail miał, sprawdziłam –  niecałe 2000 znaków, a więc mniej niż jedna strona w Wordzie. Kiedy go przeczytałam, uderzyło mnie ciepło –  i to nie tylko dlatego, że było tam coś miłego o mnie. Uderzyło mnie też pytanie o to:

Dlaczego mówimy sobie tylko złe rzeczy? Dlaczego artykułujemy pretensje a nie wdzięczność?

Bo taka, do cholery jest nasza rzeczywistość. Jesteśmy mistrzami w gryzieniu się w język, kiedy mamy do powiedzenia coś dobrego. Kiedy zachwyci nas sukienka koleżanki, kiedy spodoba nam się sztuka lub książka, kiedy polecamy fryzjera.

W internecie i marketingu sieciowym znana jest zależność, która mówi, że pozytywną opinią dzielimy się obiektywnie bardzo rzadko. Za to jeśli coś nie zagra –  no cóż –  wtedy z dużym prawdopodobieństwem powiemy o tym 10 osobom. Kiedy trzeba kogoś pochwalić czy docenić, milczymy. Ale do ganienia i wytykania błędów  nikogo nie trzeba zachęcać.

Trudno analizować to zjawisko, ale pewnie wiele w tym wpływów szkoły i wychowania. Tam także to co super często pozostaje bez uwagi, za to błędy podkreśla się na czerwono.

Bądźmy dla siebie życzliwsi, a świat będzie lepszy

Serio, nie trzeba wiele. O każdym można powiedzieć coś miłego i dobrego. Docenić to kim jest i jak go odbieramy. Zauważyć. Spojrzeć w oczy, uśmiechnąć się.

Jesteśmy dusigroszami komplementów, dobrych słów i życzliwych gestów. Gdybyśmy oszczędzali z taką pasją pieniądze i plastik, świat byłby innym miejscem.

To działa w życiu prywatnym, w pracy, w rodzinie, na ulicy. Mam już dosyć świata, w którym człowiek człowiekowi wilkiem. Kija, który tylko czasem zamienia się w marchewkę, a jeśli nawet to i tak strach wyciągnąć po nią rękę bo nie wiadomo, czy się nie dostanie po łapach.

Idą święta: niech ten apel idzie w świat! Ludzie! To nic nie kosztuje! Bądźmy dla siebie ludźmi!

A kiedy TY powiedziałeś, powiedziałaś komuś coś miłego?