Jak to zwykle w życiu, lepiej było nie chować ich wcale, ale ludzie często nie mają odwagi stawać z prawdą twarzą w twarz. W konsekwencji, czasem z tajemnicą z przeszłości trzeba poradzić sobie dopiero pokolenie czy trzy dalej.

Jak to zrobić? Przede wszystkim nie ma sensu dalej uciekać, bo chociaż teoretycznie sekret jest bez życia, to będzie nas gonił ile w piersiach tchu. Aż do skutku. A skutki tej ucieczki bywają opłakane.

Jennifer Teege, urodziła się w 1970 roku i zaraz potem została oddana przez matkę do adopcji. Przypadkiem, zupełnym przypadkiem, dowiedziała się prawdy o swojej przeszłości i rodzinnej historii. Trudno wyobrazić sobie gorszą. Jej dziadkiem był Amon Göth, kat z Płaszowa, znany z tego że zabijał bez żadnych skrupułów i nigdy, nawet przed śmiercią nie okazał skruchy.

Czy taka prawda o swoich własnych korzeniach może się do czegokolwiek przydać? Tak. Jennifer pisze, że od samego dzieciństwa towarzyszyła jej czarna chmura, która jakby ją przygniatała. Kiedy poznała prawdę, chmura się rozpłynęła. “Każdy człowiek chce wiedzieć, skąd pochodzi. Ja się w końcu dowiedziałam. Prawda jest okropna, ale i tak mi pomogła.”

Michalina Wisłocka, autorka sławnej “Sztuki kochania”, miała burzliwe i dość niekonwencjonalne życie osobiste. Wyszła za mąż, a następnie żyła w swoistym trójkącie miłosnym ze swoją przyjaciółką i mężem. Obie kobiety w tym samym czasie zaszły w ciążę i aby uniknąć skandalu i plotek, wszyscy – łącznie z dziećmi zostali okłamani. Krysia i Krzyś, byli przedstawiani jako bliźnięta – dzieci Michaliny. Ten niezdrowy układ funkcjonował aż do czasu kiedy Wanda, przyjaciółka Wisłockiej postanowiła odejść. Chciała zabrać ze sobą dziecko – Krzysia, który miał już 16 lat.

Dla obojga dzieci to był szok, który zachwiał ich całym życiem. Krystyna wyszła z przeszłości silna i “poradzona”. Krzysztof nigdy nie dał sobie z nią rady. Najpierw uciekał z domu, potem pił, pozostał samotny, pod koniec życia doznał wylewu i był sparaliżowany.

Tajemnice z przeszłości wpływają na teraźniejszość

Nawet jeśli podejść krytycznie do teorii wielu psychologów i terapeutów –  trudno stwierdzić z mocą, że przeszłość i tajemnice, które się w niej kryją nie mają znaczenia dla kształtu i jakości naszego aktualnego życia. Wpływu tego dowodzą choćby eksperymenty na myszach. Naukowcy z Zurychu, chcieli sprawdzić, jak trauma z wczesnego dzieciństwa wpływa na genetyczną ekspresję. Wykradali mysim mamom ich nowo narodzone dzieci na trzy godziny dziennie przez okres 14 dni. Nic więcej, nic mniej.

Wnioski? Nawet tak błaha ingerencja miała genetyczne skutki. Naukowcy stwierdzili, że myszki wyrosły na istoty źle przystosowane. Miały problemy z oceną potencjalnie niebezpiecznych miejsc, częściej wpadały w kłopoty, w obliczu trudności zamiast podejmować walkę czy próbę obejścia problemu, wolały się wycofać.

Najbardziej jednak zdumiewającym, jest fakt, że transmitowały te cechy osobowości dalej, nawet jeśli nie uczestniczyły w wychowaniu swoich dzieci! Trauma doświadczona w jednym pokoleniu, była obecna nawet 2 pokolenia później! 

Odkryj, uznaj, idź dalej

Jeśli więc trauma przodków zapisuje się w nas, nie możemy dłużej udawać, że to co im się przydarzyło nie ma dla nas i kolejnych pokoleń znaczenia. Tym bardziej nasza własna trauma –  często niewypowiedziana, trzymana gdzieś pod podłogą, taka, która dziś wydaje się błaha, ale przecież mogła być naszym bólem przez wiele, wiele lat.

Tajemnice, rodzinne mroczne historie, wykluczenia, niesprawiedliwości, odzywają się w nas po latach i bolą bólem fantomowym.

Nie zawsze da się naprawić, czy zadośćuczynić czemuś co miało miejsce dziesiątki lat wcześniej, ale zawsze można przynajmniej spojrzeć temu w oczy.

Prawda uzdrawia, tajemnica tłamsi. Jest jak duszącą zmora, która leży na piersi.

Jeśli w waszych rodzinach również żyją takie historie, duchy o których nikt nie mówi, nie chowajcie ich na dnie szafy.

Aby poradzić sobie z tajemnicą czy trudną przeszłością, wcale nie trzeba jej latami rozpamiętywać. Często, bardzo często wystarczy spojrzeć jej w oczy. Uznanie tego co było, świadomość, że się wydarzyło i miało miejsce – uzdrawia.

Potem można żyć dalej. I nic już nie wypada z szafy w najmniej spodziewanym momencie.